می خواهم این آخرین ملودی اشک های بی وقفه ام باشد که تنها خاطراتم را می شوید و رده پاهای سربی حکاکی شده ی قلبم را به یادگار می گذارد .

شاید روزی ، تنها رده پاهای بر جای مانده هم با آتش نفرت گداخته شود و از تنها دریچه احساسم سفر کند و تنهایم بگذارد تا شاید فراموش کنم دردهای زمان عبورشان را .

این ملودی سالهای سکوت و این خاطراتی که رنگ قهوه ای نسکافه ای کهنه خاطرات عاشقانه دارد روزی می رسد رنگ قهوه ای سوختهِ فرسودگی گیرد و روزی در دوردست ها رنگ بی وجود فراموشی خواهد گرفت ، حتی اگر تلخ ، تلخ تر از طعم تلخ جدایی ، تنها زمان این را ثابت خواهد کرد .فقط کافیست مدتی چشم انتظار بمانی به حرف هایی هرچند بیهوده خواهی رسید .

عاشقانه های دختر کوچک احساساتی امشب در آخر همین مهتابی شبِ ساکت ،  متلاطم از تیک تاک های پر تکرار  ساعت که مدام به یاد می آورد لحظه را دریاب ، پایان می پذیرد .

ملودی سکوتم را و خاطراتی که هیچگاه وجود نداشت و اسم سوخته را یدک می کشید به پایان می برم زیرا دیگر احساسی وجود نداردتا سرازیر شود و این پازل هفت رنگ سیاه سفید را عاشقانه کنار هم چیند.

                                          "تمام است این ملودی عاشقانه دیرین"

                                                                               «مریم پاییز»

امشب شب تولد کسی هست که فکر نمی کنم کسی رو به اندازه اون تویِ دنیا دوست داشته باشم.

می دونم که هیچ وقت هم کسی پیدا نمیشه که به اندازه اون دوستش داشته باشم .

امیدوارم به همه ی آرزو های قشنگت برسی عزیزم .

                                                ( تولدت مبارک تنهاترینم )